ธันวาคม 15, 2018, 08:14:42 AM

ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนครับ กรุณาลงทะเบียนเข้าสู่ระบบ เพื่อโพส ดูไฟล์แนบ และเข้าสู่บอร์ดอื่นๆ
กรุณาอย่าสมัครสมาชิกเพื่อโฆษณาเวปไซด์ หรือสินค้าใดๆ รวมถึงการเสนอขายสินค้าทุกชนิด
หากพบเห็น ทางทีมงานจะทำการตักเตือนก่อนในครั้งแรก
แต่หากยังฝ่าฝืนกระทำการดังกล่าวอีกทีมงานจะดำเนินการลบสมาชิกของท่านทันทีตามข้อตกลงในการสมัครสมาชิกครับ


หลังจากลงทะเบียนเพื่อสมัครสมาชิกใหม่แล้วโปรดตัวสอบ e-mail ของคุณ หรือทดลอง log in ได้ภายใน 24 ชั่วโมงครับ
*** บางครั้ง e-mail อนุมัติอาจอยู่ใน จดหมายขยะ หรือ Spam ขอบคุณครับ

ผู้เขียน หัวข้อ: Do you believe in Destiny?  (อ่าน 46680 ครั้ง)

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #40 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 08:45:42 PM »
เมื่อการเรียน Intensive เริ่มต้นขึ้นในวิทยาลัยแห่งใหม่พร้อมกับเพื่อนใหม่ๆ และเจ้าเกลอชิดตัวแสบเริ่มต้นขึ้น
ความห่างของระยะทาง กับเวลาว่างที่น้อยลง อีกทั้งผมได้มาอยู่ใกล้กับปอยมากขึ้น
แรกๆ จดหมายติดต่อระหว่างผมกับน้องนุ้ยก็มีอย่างสม่ำเสมอ
แต่ความใกล้ของระยะทางที่มีกับปอยทำให้การไปมาหาสู่กันที่ง่ายขึ้น

ทำให้ในเวลาต่อมาผมจำเป็นต้องตัดสินใจเลือก
ซึ่งด้วยวัยในเวลานั้นทำให้ผมตัดสินใจทำเรื่องที่ไม่คิดว่าจะทำให้มีผลกระทบกับน้องนุ้ยในช่วงเวลานั้น
ซึ่งผมได้รู้เรื่องจากเดือนน้องรหัสในภายหลัง ว่านุ้ยเสียใจมากทีเดียว
ผมตัดสินใจเขียนจดหมายบอกเลิกกับน้องนุ้ยครับ ผมทำไปโดยไม่คิดว่าจะมีผลลัพท์เป็นอย่างไร
ซึ่งเจ้าเดือนถึงกับโกรธผม เมื่อได้เจอหน้ากันในเวลาต่อมา
ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากขอโทษน้องเขาจริงๆ นะครับ
ถ้ามีโอกาสได้เจอกับอีกครั้ง ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นหรือไม่  -08 -09
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #41 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 08:50:49 PM »
ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับปอยค่อยๆ พัฒนาการขึ้นอย่างค่อนข้างดี กลายเป็นคนสนิทที่รู้ใจกันมากขึ้น
แต่ลึกๆแล้วผมเองกลับไม่แน่ใจว่าผมจะใช่คนที่ปอยจะเลือกหรือปล่าว
เพราะตลอดเวลาที่คบกันปอยมักจะพูดกับผมเสมอว่า

   "ถ้าก๊ำเจอคนที่ดีกว่าปอย ก๊ำจะเลือกคนใหม่ก็ได้นะ"
   "ก๊ำมีสิทธิ์ที่จะเลือกนะ" (ปอยก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกเหมือนกัน  อันนี้เธอไม่ได้พูดออกมา แต่ผมต่อให้ในใจ T-T)

ซึ่งความจริงที่ผมได้รับรู้ในเวลาต่อมาก็คือ
ปอยเคยมีแฟนแล้ว แต่ว่าที่บ้านของเธอไม่ชอบ
เธอก็เลิกนะ แต่ว่ายังแอบติดต่อกันอยู่เรื่อยๆ เหมือนกับเป็นเพื่อนกัน (แล้วผมจะอยู่ในฐานะไหนฟ่ะ)
ในเวลานั้นเธอบอกกับผมแบบนั้น ซึ่งผมก็เชื่อมาตลอด
แต่อุตส่าห์บอกเลิกกับสาวเชียงใหม่เพื่อมาเป็นตัวสำรองให้กับสาวกรุงฯ  -25

เรายังคงติดต่อกันด้วยดีไปดูหนัง ทานข้าวด้วยกัน
โดยมีการสนับสนุนของที่บ้านของปอยอย่างดี
แต่ใจเธอคิดยังไงผมไม่เคยรู้ แต่ก็เป็นความสุขและความสบายใจในเวลานั้น  :love:
แต่เมื่อถึงวันที่ผมต้องรับรู้แล้วผมจะเล่าให้คุณฟังครับ

ผมใช้เวลาในการเรียน Intensive ที่วิทยาลัยแห่งใหม่ไปอย่างสนุกสนาน
โดยที่ไม่รู้ว่าน้องนุ้ยจะเป็นอย่างไร
เสาร์-อาทิตย์ ผมก็ไปดูหนัง ทานข้าวกับปอยอย่างมีความสุข  :love:
มันคงยังไม่ถึงเวลาที่เจ้า destiny จะลงโทษผมอย่างเจ็บปวด  -14
เรื่องนี้ผมขอยกเอาไว้ก่อนครับ
ผมจะเล่าประสบการณ์อีกเรื่องให้ฟังกันก่อนดีกว่าครับ เพราะยังไม่ถึงเวลาของเรื่องนี้


อยากได้น้องคนนี้มาแสดงเป็นปอยจังเลยครับ
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #42 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 08:56:44 PM »
เมื่อการเรียน Intensive ใกล้จบลง พร้อมกับการประกาศผลสอบเอ็นทรานส์ที่ใกล้เข้ามาเช่นกัน
ผมกับเจ้าชิดจึงตัดสินใจร่วมกันด้วยความคิดที่ว่าเราน่าจะไปหาประสบการณ์ในการท่องกรุงยามราตรีด้วยกันสักครั้ง
ด้วยว่าไม่รู้ว่าจะได้อยู่ด้วยกันอีกหรือไม่
พวกเราตัดสินใจไปเที่ยวพัฒน์พงษ์ สวรรค์ยามราตรีของคนกรุง
ด้วยความอ่อนประสบการณ์ของเด็กบ้านนอกเข้ากรุงก่อนครับ

   "น้องๆ แวะร้านนี้ก่อนสิครับ ค่าดูฟรีครับ ไม่มีชาร์จ"

เสียงตะโกนเชียร์แขกของหลายๆ ร้านที่ตะโกนแข่งกันมา
พวกผมสองคนก็เดินชะโงกดูตามร้านต่างๆ ด้วยว่ายังไม่อยากตัดสินใจว่าจะเข้าไปที่ร้านไหนดี   -021
จนกระทั่งได้เวลาพอควรก็ตัดสินใจเลี้ยวเข้าไปที่ร้านหนึ่งด้วยทนความเย้ายวนของสถานที่ไม่ไหว
เมื่อเข้าไปก็ต้องสั่งเครื่องดื่มมาเป็นเรื่องธรรมดา

   "น้องจะรับอะไรกันดีครับ"
   "เออ..."
   "เบียร์...เล็ก คนละขวดไหมครับ ไม่ชาร์จค่าดูนะครับน้อง"
   "ได้ครับพี่ ตามนั้นเลย"

ผมกับเจ้าชิดนั่งจิบเบียร์พร้อมกับดูโชว์ไปด้วยความสนุกสนานตามประสาวัยรุ่น
โดยไม่รู้ตัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น จนกระทั่งเบียร์หมดขวด และเวลาก็พอสมควรแล้วนั้นแหละครับ

   "พี่ครับ"
   "อะไรครับน้อง รับเบียร์เพิ่มอีกคนละขวดไหมครับ"
   "พอแล้วครับพี่เช็คบิลเลยดีกว่าครับ ดึกแล้ว"
   "รอสักครู่นะครับน้อง" บริกรร่างยักษ์เดินจากไป สักครู่ใหญ่ๆ อย่างที่พี่แกบอกไว้จริงๆ
   "ทั้งหมด 800 บาทครับน้อง"
   "หา..." ผมกับเจ้าชิดมองหน้ากันอย่างอึ้งๆ เพราะในใจคิดว่าอย่างไรเสียคงไม่เกิน 200 บาท
   "เออ... พี่เบียร์...ขวดเล็ก 2 ขวดไม่ใช่เหรอพี่"
   "ก็ใช่สิครับน้อง"
   "แล้วพี่บอกไม่มีชาร์จ ไม่ใช่เหรอครับ"
   "ก็ไม่ได้ชาร์จค่าดูนิครับ ค่าเบียร์อย่างเดียว" สายตามองมาอย่างน่ากลัว
   "เออ..เดี๋ยวนะครับพี่" 

ผมเริ่มสบตากับเจ้าชิด ด้วยที่ว่าทั้งเนื้อทั้งตัวผมเหลือเงินอยู่ 300 บาท เพราะเพิ่งไปจองตั๋วรถไฟกลับบ้านเมื่อตอนกลางวัน

   "เฮ้ยชิด คิงมีเท่าไหร่ว่ะ" กระซิบกันเบาๆ
   "ฮามีอยู่ 1000 พอดีว่ะ"
   "ฮามี 300 ว่ะ คิงออกไปก่อนเน้อ เดี๋ยวกลับบ้านแล้วฮาคืนให้"
   "ว่าไงน้อง" เสียงเจ้าบริกรร่างยักษ์เร่งเร้ามา
   "นี่ครับพี่" เจ้าชิดหยิบเงิน 800 จ่ายให้มันไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคว้าแขนผมเดินเร่งออกมาจากร้าน
   "ฮาว่ากลับบ้านเหอะ ไม่ต้องไปต่อร้านอื่นแล้ว < ตรู๊ด >แพงชิบ..."
   "เออ..ว่ะ กลับบ้านนอนดีกว่า"   -03


ส่วนคนนี้ขอเป็นน้องนุ้ยถ้าจะดีนะ


ส่วนคนนี้เป็นนุ่นถ้าจะดีเนอะ  :smile4:


 :smile8:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 04, 2008, 09:07:32 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #43 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 09:01:26 PM »
วันถัดมาเป็นวันประกาศผลเอ็นทรานส์ ซึ่งก็นำความสมหวังมาให้ผมอย่างไม่น่าเชื่อ
จะอะไรเสียอีกละครับผมสอบเอ็นทรานส์ไม่ติด และไม่เสียใจเลย
ส่วนเจ้าชิดติดคณะ... ม.เชียงใหม่ แต่มันก็ตัดสินใจเรียนต่อที่วิทยาลัยแห่งนั้นด้วยกันกับผมนี่แหละครับ
เพราะมันบอกว่าถ้าเทียบกันแล้วเรียนที่นี่น่าจะรุ่งกว่า 
ผมก็รีบโทรไปรายงานผลให้กับคุณนายแม่ทันที

   "แม่ครับ ก๊ำเอ็นฯ ไม่ติดอ่ะ"
   "ไม่เป็นไรลูก แล้วก๊ำจะทำอย่างไรต่อละลูก กลับมาเรียน ม..... ที่เชียงใหม่ดีกว่าไหม" เสียงคุณนายแม่ปลอบมาตามสาย
   "ไม่เอาอ่ะ ถ้าไปเรียน ม...... ก๊ำขอเรียนที่นี่ต่อดีกว่า"
   "แต่ที่วิทยาลัย... เรียนเป็นภาษาอังกฤษหมดเลยไม่ใช่เหรอ แล้วก๊ำไม่ชอบภาษาอังกฤษด้วยนิ แม่จำได้นะ"
   "ก๊ำอยากเรียนที่นี่จริงๆ นะแม่ ก๊ำอยากเรียนสาขานี้มานานแล้ว อีกอย่างแม่เคยบอกก๊ำไว้ไม่ใช่เหรอถ้าถึงเวลา แม่จะให้ก๊ำได้เลือกในสิ่งที่ก๊ำอยากเรียนจริงๆ แล้วถ้าแม่ให้ก๊ำเรียนนะ ก๊ำสัญญาว่าจะจบใน 4 ปี ไม่เกินนั้น" ความจำดีซะอีกแม่เราเรื่องไม่ชอบภาษาอังกฤษเนี๊ยะ
   "แน่ใจเหรอ งั้นเดี๋ยวแม่ปรึกษากับพ่อเค้าก่อนก็แล้วกันนะ แล้วพรุ่งนี้ก๊ำค่อยโทรมาฟังคำตอบอีกที"
   "ครับ" ผมรับคำทั้งๆ ที่ใจภาวนาให้ท่านพ่อของผมเห็นด้วยกับความคิดที่จะให้ผมได้เรียนต่อที่วิทยาลัยนี้

ระหว่างที่รอคำตอบอยู่นี้ผมก็แจ้งข่าวให้กับปอย
ซึ่งป้าวิภาคุณแม่ของปอยก็ใจดีเรียกให้ผมและให้ชวนเจ้าชิดเพื่อนยากไปพบที่บ้าน
พาไปเลี้ยงปลอบใจ พร้อมทั้งพาเที่ยวไปด้วยในตัว
เป็นวันอีกวันที่ผมมีความสุข เพราะทั้งป้าวิภา และเจ้าชิดต่างเปิดโอกาสให้ผมกับปอยได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่  :love:
ด้วยว่าไม่รู้ว่าผมจะมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับปอยแบบนี้อีกหรือไม่.... -25

วันรุ่งขึ้นคำตอบเหมือนกับเจ้า Destiny ได้เลือกให้กับผมต้องได้ออกจากบ้านอีกครั้ง
เมื่อท่านพ่อและคุณนายแม่ ตกลงยอมให้ผมได้เรียนที่วิทยาลัยแห่งนี้ต่อ
เช่นเดียวกับเจ้าชิดที่ทางบ้านของมันก็ยอมให้มันเรียนต่อที่นี่
ผมแจ้งข่าวดีนี้ให้กับปอยได้รับรู้เป็นคนแรกเหมือนเดิมครับ
ในที่สุดความฝัน ความหวัง ของผมที่จะได้อยู่ใกล้ชิดแม่สาวกรุง ที่เป็นเหมือนแรงผลักดันให้ผมมาตลอดเวลานับแต่วันแรกที่เราได้เจอกัน
ในเวลานั้นผมได้แต่ฝันว่าชีวิตผมได้พบกับคนที่ใช่ และคนที่มาเติมเต็มในส่วนที่ขาดของผมได้แล้ว
แต่หารู้ไม่ว่าเวลาที่ผมจะได้รับบทเรียนแรกของความรักกำลังจะมาถึงในไม่ช้า... -07
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Lion King

  • The Watcher Team
  • Freshman MC 27/30
  • ***
  • กระทู้: 1,050
  • ถูกใจ: +5/-0
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #44 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2008, 04:59:10 PM »
ว้าขาดตอน กำลังมัน

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #45 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2008, 08:41:54 PM »
โอ้ว...ที่แท้เฮียก็ติดตามอยู่นี่เอง
ว่าแต่ว่า สินค้าที่ฝากไปได้รับหรือยังครับ แล้วพอดีมั๊ยเอ่ย  :smile10:

เอ้าเข้าเรื่องของเราต่อไปดีกว่าครับ

เมื่อพรหมลิขิตชักนำให้เราได้ออกร่อนเร่ไปในเมืองหลวง
เพียงเพื่อให้บทเรียนสำคัญที่ต้องจดจำให้ขึ้นใจว่า
"เวลาของความสุข มักจะอยู่กับเราไม่นาน
ดังนั้นเมื่อมีโอกาส จงเร่งตักตวงเอาความสุขนั้นไว้ให้มากที่สุด
เพื่อที่จะได้มีความทรงจำดีดี เก็บไว้ในใจเราตลอดไป"


ผมเริ่มต้นเรียนปี 1 ในวิทยาลัยแห่งนั้นด้วยความสุขที่ได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองอยากเรียนมานาน
และข้อสำคัญก็คือการได้อยู่ใกล้ชิดกับแม่สาวกรุงคนสวยที่อยู่ในใจของผมมาตลอดระยะเวลา 4-5 ปีที่ผ่านมา
ชีวิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีของผมในปีแรกจึงเรียกได้ว่าเป็นอีกช่วงชีวิตที่มีความสุขของผม
ผมไปเที่ยวในที่ต่างๆ กับปอยสาวน้อยคนงามเมืองกรุงของผมอย่างมีความสุข
ชนิดที่ว่าวันไหนที่ไม่มีเรียน ผมก็มักจะไปหาปอยเสมอครับ เรียกได้ว่าเช้าถึงเย็นส่งกลับบ้านเลยก็ว่าได้  :smile3:
บางครั้งก็ยังนั่งคุยกันที่บ้านของปอยจนดึกดื่นอย่างมีความสุขมากมาย  -21
นึกไปแล้วเหมือนกับไอ้หนุ่มในนิยายที่มาจีบสาวเจ้าแล้วทั้งบ้านก็พากันเป็นใจให้กันหมด :smile2:

จนกระทั่งในวันหนึ่ง ซึ่งเป็นวันที่ผมจำได้มาจนถึงทุกวันนี้
วันนั้นเป็นวันเกิดของแม่สาวกรุงคนงามน้องปอยของผม
ใครจะคิดว่ามันต้องมาเป็นวันนี้ด้วยล่ะ  -06

   "เออ...ก๊ำ วันศุกร์หน้าก๊ำว่างหรือปล่าวอ่ะ"  ปอยถามผมขึ้นมาในวันที่เรานัดกันไปดูหนังวันหนึ่ง
   "ทำไมเหรอ"
   "เออ..น่า ช่วงบ่ายๆ อ่ะว่างหรือปล่าวล่ะ"
   "มีอะไรล่ะ วันศุกร์ก๊ำมีเรียนด้วยอ่ะดิ"  ปอยมองผมพร้อมกับทำหน้างอนๆ เหมือนว่าผมคงจะจำไม่ได้ว่าเป็นวันเกิดเธอ
   "ช่างเหอะไม่มีไรก็ได้ ไม่ว่างก็ไม่เป็นไร"
   "โอ๋ โอ๋ แหมจำได้ดิ วันเกิดปอยทั้งทีทำไมก๊ำจะจำไม่ได้ล่ะ พอดีก๊ำเรียนครึ่งวันอยู่แล้ว
            นี่ก็ก่ะว่าจะทำเซอร์ไพส์อยู่เหมือนกันนะ จะพาไปเลี้ยงที่ไหนก็บอกมาดิ จะได้ล้างท้องรอ"
            (ทำเป็นพูดเล่นไปยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะโดนเซอร์ไพส์ในวันนั้น) :cry2:
   "ก็ทำตัวให้ว่างแล้วก็มาคนเดียวนะ สถานที่เดี๋ยวค่อยนัดกันอีกที"
   "จ้า แล้วจะล้างท้องรอถล่มเลยคร๊าบ"
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:17:45 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #46 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2008, 08:52:40 PM »
ผมตั้งตานับวันรอด้วยใจระทึกที่จะได้ไปฉลองกันสองต่อสองในวันเกิดของปอย  :smile2:
โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังจะได้รับบทเรียนของหัวใจกับคำว่า "อกหัก" ในไม่ช้า...  -02

บ่ายวันศุกร์มาถึงด้วยความที่เรียนเลิกช้า ผมรีบไปสถานที่นัดหมาย
โดยไปช้ากว่าเวลาที่นัดกันไว้เกือบครึ่งชั่วโมง เพราะฝนเจ้ากรรมดันมาตกในวันนั้นซะได้
เมื่อไปถึงผมก็พบกับปอยรออยู่หน้าร้านที่นัดกันเอาไว้ พร้อมกับรอยยิ้มแสนหวาน

   "ปอย ก๊ำขอโทษนะ พอดีอาจารย์เค้าเลิกช้า แล้วฝนตกด้วยอ่ะ รถก็เลยยิ่งติด"
   "ไม่เป็นไรก๊ำ รีบเข้าไปข้างในกันดีกว่า ปอยหิวแล้วอ่ะ"  ปอยตอบมาด้วยน้ำเสียงสดใส
   "คร๊าบ คร๊าบ"

ผมรีบเดินตามแม่สาวกรุงคนงามเข้าร้านไป แต่แล้ว.....
ผมก็ต้องอึ้งเมื่อเจ้าหล่อนเดินนำผมไป
และนั่งลงเคียงข้างกับเจ้าหนุ่มผมยาวที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ
พร้อมแนะนำให้ผมรู้จักกับเจ้าหนุ่มผมยาว  -09

   "ก๊ำ นี่พี่อ้ำนะ ที่ปอยเคยเล่าให้ฟังไงล่ะ พี่อ้ำ นี่ก๊ำญาติปอยที่เคยบอกว่ามาจากเชียงใหม่ค่ะ" 

ก็จะใครเสียอีกละครับคนที่เธอเคยบอกกับผมว่าอดีตคนรู้ใจไงละครับ
แล้วผมกลายเป็นญาติจากเชียงใหม่ไปแล้วอ่ะ  :no:

   "..."   -16

ผมยืนตะลึงและพร้อมๆ ไปกับงูสองตัวที่วิ่งเข้ามาชนกันสนั่นหวั่นไหวในหัว ในชั่ววินาทีที่ปวดใจเหลือเกิน
ด้วยความที่ไม่คิดว่าจะต้องมาเจอความจริงอันโหดร้ายจากแม่สาวหน้าหวานในดวงใจในวันเกิดของเธอ  -14
กว่าจะตั้งสติได้ก็เมื่อได้ยินเสียง พี่อ้ำของน้องปอยทักทายมาอย่างแจ่มใส

   "สวัสดีครับ ก๊ำดีใจที่รู้จักครับ ปอยเคยพูดถึงก๊ำบ่อยๆ นะ นั่งก่อนสิ" 

ผมค่อยๆ นั่งลงด้วยหัวใจที่แหลกสลายอย่างยับเยินกับความจริงที่ต้องรับรู้ในวันเกิดของแม่คนงามเมืองกรุง  -13
ที่วาดฝันมาตลอดว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เราจะได้ฉลองวันเกิดของเธอร่วมกันอย่างมีความสุขเพียงสองคน

กล่าวทักทายกลับไปด้วยเสียงที่ไม่แน่ใจในตัวเองว่าพูดอะไรออกไป

   "ส....สวัสดีค...ครับ พี่อ....อ้ำ" 

แล้วผมก็แว่วถึงคำพูดของปอยที่เคยย้ำกับผมบ่อยๆ เมื่อเราเริ่มต้นคบกันใหม่ๆ ขึ้นมาได้ทันที

   " 'ถ้าก๊ำเจอคนที่ดีกว่าปอย ก๊ำจะเลือกคนใหม่ก็ได้นะ ก๊ำมีสิทธิ์ที่จะเลือกนะ'
             'เราคบกันเราก็ดูๆ กันไปก่อนเรื่อยๆ ก็แล้วกันนะ ถ้าก๊ำเจอใครที่ถูกใจกว่าก็บอกปอยได้นะ'
"

ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมคิดมาตลอดว่าปอยคือคนที่ผมเลือกแล้ว
ผมไม่คิดว่าผมจะต้องมาอกหักในวันที่เป็นวันสำคัญของเธอ  :angry8:
รสชาติอาหารเป็นอย่างไรผมไม่รับรู้แล้ว  -09
แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากับการตักอาหารให้กัน  -07
การพูดจาหยอกล้อกันเหมือนกับว่าผมไม่ได้อยู่ร่วมโต๊ะด้วยต่างหาก -16
ที่ทำให้ผมอยากลุกหนีออกไปให้ไกลจากตรงนั้นโดยเร็วที่สุด  -13
แต่ผมก็นั่งต้องทนอยู่ตรงนั้นมองภาพบาดใจอย่างเหลือที่จะทน
เมื่อยื่นของขวัญที่ตั้งใจหามาให้เธอ แต่สาวเจ้ากลับรับแล้ววางไว้อย่างไม่ใส่ใจ  :cry1:

จนกระทั่งอาหารมื้อนั้นสิ้นสุดลง พร้อมด้วยเสียงหวานๆ ที่ดังแว่วลอยมา

   "เออ ก้ำเดี๋ยวก๊ำว่างป่ะ พอดีเราว่าจะไปนั่งฟังเพลงกันต่ออ่ะ พอดีพี่อ้ำเค้านัดกับกลุ่มเพื่อนเก่าเราไว้ด้วยอ่ะ"
   "..."

มาถามผมทำไม  -15 ชวนผมมาให้ช้ำใจ แล้วยังมา...  ผมอีก  -04
ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรแล้วทั้งนั้นละครับเวลานั้น

   "เออ...พอดีอาทิตย์หน้าเรามีสอบ mid-term อ่ะ ต้องกลับไปอ่านหนังสือ" เสียงผมตอบแผ่วๆ กลับไปพยายามซ่อนความรู้สึกไว้
   "เหรอ ไม่เป็นไร งั้นเดี๋ยวเราแยกกันตรงนี้เลยก็แล้วกันนะ แล้วก๊ำตั้งใจอ่านหนังสือล่ะ แล้วไงก็โทรมาด้วยนะ"
   "ค...ครับ แล้วเจอกันครับ" ผมรับคำด้วยหัวใจที่แหลกสลาย พร้อมๆ ไปกับสายฝนที่เริ่มโปรยลงมาอีกครั้ง  :cry2:
   "ก๊ำ ไม่เป็นไรนะ"
   "ครับ ไม่เป็นไรครับ"  ผมกัดฟันตอบเธอไป  -13

พร้อมกับนึกในใจว่าถ้าเป็นไรแล้วเธอจะกล้าปลอบใจผมต่อหน้าพี่อ้ำของเธอไหมง่ะ  -17
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:32:45 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #47 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2008, 08:58:20 PM »
ผมปล่อยให้ปอยและพี่อ้ำเดินคล้องแขนจากไปจนลับตา  -09
ซ่อนน้ำตาของลูกผู้ชายเอาไว้ในใจเดินไปที่ป้ายรถเมล์อย่างซึมเซา  -02
ไร้จิตใจที่จะคิดอะไร ความฝัน ความหวังที่อุตส่าห์ตั้งใจหาทางออกจากบ้าน
เพียงเพื่อจะมาหาแม่สาวน้อยชาวกรุงที่อยู่ในใจผมตลอด 4-5 ปีที่ผ่านมาทุกอย่างจบลงแล้ว  -14

วันนั้นผมนั่งรถเมล์กลับบ้านอย่างไร ผมนึกไม่ออก
เดินตากฝนจากป้ายรถเมล์เข้าบ้านพี่ชาย เหมือนในมิวสิควีดีโอที่ครั้งหนึ่งผมเคยดูพร้อมกับเสียงหัวเราะว่า
ทำไมคนอกหักต้องมีฝนตก แล้วเดินตากฝนด้วย...
เข้าใจแล้วครับอารมณ์นั้น เข้าใจแล้วจริงๆ อยากให้น้ำฝนกลบลบน้ำตาแห่งความผิดหวังไว้ไม่ให้ใครได้เห็นไงล่ะครับ  -13

ปอยเป็นผู้หญิงที่ทำให้ผมมีความสุข และเสียใจได้ในเวลาเดียวกัน
เป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมได้รู้จักความรักอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก
ผมหายหน้าไปจากบ้านป้าวิภาเป็นเวลานานจนผิดสังเกตุ
เพราะโดยปกติผมมักจะไปรับปอยที่บ้านทุกอาทิตย์เพื่อไปดูหนัง หรือไม่ก็นั่งคุยกันที่บ้านจนค่ำทุกวัน
จนวันหนึ่งป้าวิภาก็โทรมาถามกับผมว่ามีเรื่องทะเลาะอะไรกันหรือปล่าว
เพราะว่าผมไม่ได้ไปที่บ้านของท่านนานแล้ว
ผมก็ได้แต่บอกป้าไปว่า ผมกำลังเรียนหนักและใกล้สอบด้วย
ถ้าสอบเสร็จเมื่อไหร่ผมจะแวะไปเยี่ยมท่าน
ก็ใครมันจะกล้าบอกท่านละครับว่าโดนลูกสาวป้าหักอกอย่างแรงนิ  :smile6:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:37:12 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #48 เมื่อ: พฤษภาคม 05, 2008, 09:07:22 PM »
ผมใช้เวลาอยู่นานทีเดียวกว่าจะทำใจได้ แล้วกลับไปที่บ้านของป้าวิภาอีกครั้ง  -25
ระหว่างนั้นปอยโทรมาขอโทษผม และไม่คิดว่าผมจะรู้สึกดีๆ กับเธอมากขนาดนั้น  :try:
(อืม... ช่างทำกันได้เนอะแม่สาวกรุงคนงาม  -15 ให้ความหวังกันซ่ะขนาดนี้แล้ว ไปเที่ยวด้วยกัน กินข้าว ดูหนัง ฯลฯ)
พร้อมทั้งเล่าให้ฟังว่าพี่อ้ำโทรมาขอโทษ และสัญญาว่าจะปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นเพื่อให้ลุงและป้าวิภายอมรับในตัวเค้าให้ได้
อีกอย่างปอยเองก็ยังรู้สึกดีๆ กับพี่อ้ำอยู่มาก แต่ที่ต้องเลิกกันก็เพราะพ่อแม่ของปอยไม่ชอบ
และขอร้องให้ผมปิดเรื่องที่เธอกลับไปคบกับพี่อ้ำเอาไว้ก่อน
และถ้าผมพอมีเวลาว่างเธอก็ยินดีที่จะไปเที่ยว ไปดูหนัง กินข้าว กับผมเหมือนเดิม  -07
แล้วตกลงนี่ผมจะอยู่ในฐานะอะไรครับ  :try:
เป็นตัวสำรอง หรือว่าเป็นแค่เพียงศาลาพักใจของเธอ  -02
โชคดีที่การเรียนในวิทยาลัยค่อนข้างหนักเอาการ และคำสัญญาที่ผมได้ให้ไว้กับคุณนายแม่ที่ว่าจะเรียนจบใน 4 ปี
เป็นเหมือนกับยาขนานเอกที่ช่วยรักษาบาดแผลครั้งนี้ให้จางลงไปได้
อีกทั้งกิจกรรมต่างๆ ของชมรมที่วิทยาลัย ช่วยทำให้ผมไม่มีเวลาว่างไปนั่งคิดมาก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:40:19 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Yai P5/6

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 909
  • ถูกใจ: +0/-0
  • เจียมเพราะจน เป็นคนอย่างข้า
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #49 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 08:44:02 AM »
แค้นมากก็บอกเหอะ
จัดให้ :angry6:
หายหัวไปเมิน ปิ๊กมารับใช้ ปี้น้องแล้วครับท่าน

ออฟไลน์ Putsiland

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 584
  • ถูกใจ: +0/-0
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #50 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 12:21:18 PM »
 -14น้องปอยทำพี่เก่งได้ลงคอ พูดไปก้อสงสารหนุ่มเชียงใหม่เพราะถูกสาวเมีองกรุงหลอกให้หยากแล้วจากไป..........

ออฟไลน์ อุเทน47

  • Senoir MC27/30
  • ****
  • กระทู้: 8,403
  • ถูกใจ: +0/-0
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #51 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 12:39:59 PM »
-14น้องปอยทำพี่เก่งได้ลงคอ พูดไปก้อสงสารหนุ่มเชียงใหม่เพราะถูกสาวเมีองกรุงหลอกให้หยากแล้วจากไป..........


แต้บะ ฮาก็เกยโดนเหมือนคิง  ฮาตึงบ่ไปย่ำกรุงเทพระทมแหมซ้ำ จังคนวอกนัก   -18

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #52 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:06:51 PM »
เหอะ เหอะ เพื่อนเก๋ถ้าบ่าโดนสาวกรุงทิ้งป่านนี้ หมู่เฮาอาจเฉากว่านี้ก็ได้นะ
คิดดูดิ เมียฮา เป็นเพื่อนเมียคิง กับ เมียไอ่ชิน แล้วมันจะเกิดอะหยั่งขึ้น  -07
มีหวังถ้าเมียคนใดบ่ปิ๊กบ้าน รายการแฉแต่เช้า คงได้มีคู่แข่งกันบ้างล่ะคร๊าบงานนี้  -14
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #53 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:08:30 PM »
-14น้องปอยทำพี่เก่งได้ลงคอ พูดไปก้อสงสารหนุ่มเชียงใหม่เพราะถูกสาวเมีองกรุงหลอกให้หยากแล้วจากไป..........
เออ...ปล. นี่ตกลงท่านทั้งหลายสรุปว่าเป็นผมเหรอ ไม่คิดว่าจะเป็นเพื่อน love ของผมบ้างเหรอคร๊าบ  :x
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #54 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:19:14 PM »
ขอบใจเพื่อนๆ ที่ติดตามและให้กำลังใจกันอย่างอุ่นหนาฝาครั่ง
คิดซะว่าฟังเรื่องเล่าเก่าๆ ของชายกลางคนคนหนึ่งไปก็แล้วกันเนอะ  -08
นอกเรื่องแล้วก่อปิ๊กเข้าเรื่องเล่าเย็นวันนี้ต่อกั๋นดีกว่าเนอะ  :smile6:

แล้วสายลมแห่ง Destiny ก็ชักนำผมให้เดินหน้าต่อไปอีกแล้ว
ในช่วงเวลานี้เอง destiny เกลอเก่าก็ชักนำให้ผมได้มาพบกับสาวน้อยร่างเล็กอีกคน
ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทำกิจกรรมในชมรมด้วยกัน เธอคนนี้มีชื่อว่า "วา" เป็นเพื่อนเก่าของ "ยะ" เพื่อนสนิทในสถาบันใหม่ของผม
แรกๆ ผมเองก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เพราะยังบอบช้ำกับรอยแผลที่น้องปอยฝากไว้ไม่หาย
แต่ความที่ต้องทำกิจกรรมร่วมกันอยู่เสมอ ความใกล้ชิดทำให้อดเผลอใจไปไม่ได้
เราเริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น วาเริ่มเข้ามาจัดระเบียบให้กับชีวิตที่ยุ่งเหยิงของผมให้ดีขึ้น
ทำให้ผมเริ่มกลับมาเป็นคนเดิมมากขึ้น ผมห่างจากการติดต่อกับปอยไป โดยให้เหตุผลว่าต้องเรียนหนัก ไม่ค่อยว่าง  :cry1:
 -25 ขอเวลาทำใจ (ว่างั้นเหอะ)  :cry7:
และเรื่องนี้เองเป็นอีกบทเรียนหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ในเวลาต่อมา เรื่องอะไรนั้นตามมาฟังกันไปเรื่อยๆ ครับ ผมจะค่อยๆ เล่าให้ฟัง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:42:18 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #55 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:22:15 PM »
ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับวา พัฒนาการขึ้นอย่างรวดเร็ว
ด้วยความที่ผมกำลังรู้สึกแย่ และวาได้เข้ามาจัดระเบียบให้กับชีวิตผม
ผมปล่อยให้เธอจัดการทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตัดสินใจลงทะเบียนเรียนวิชาอะไร ลงทะเบียนเรียนกับเธอกี่วิชา ผมไม่สนใจด้วยซ้ำ
ได้แต่ปล่อยให้เธอจัดการไป เธอค่อยๆ ครอบงำ และแสดงความเป็นเจ้าของผมอย่างเงียบๆ
ไม่ว่าเธอจะขอร้องให้ผมทำอะไร ผมทำให้เธอหมดทุกอย่าง
ผมเริ่มห่างจากเพื่อนๆ เริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง
เธอเข้ามาจัดการแม้กระทั่งเรื่องการแต่งตัวของผม
เสื้อผ้าเธอชอบให้ผมแต่งตัวแบบไหน เธอพาผมไปเลือกซื้อ
ซึ่งผมก็ทำตามทั้งที่ปกติแล้วผมไม่เคยให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวาย
แม้แต่ปอยก็ไม่เคยตำหนิหรือแนะนำผมให้ผมแต่งตัวอย่างไรมาก่อน (เริ่มมีการเปรียบเทียบซะแล้ว)
ปอยเคยบอกกับผมว่าชอบผมที่ผมเป็นตัวของตัวเอง เป็นแบบที่ผมเป็นนะดีแล้ว (แล้วทำไมไม่เลือกผมง่ะ)  -13 -02
แต่ผมกลับปล่อยให้วาจัดการทุกอย่าง ผมเริ่มมีความรู้สึกว่าความมีตัวตนของตัวเองน้อยลงไปทุกวัน
แม้แต่เจ้าชิดเกลอเก่าของผมก็ยังบอกให้ผมคิดให้ดีๆ จะปล่อยชีวิตให้คนอื่นจัดการแบบนี้ตลอดไปจริงๆ เหรอ  -25
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:44:10 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #56 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:29:00 PM »
ผมปล่อยเวลาให้ผ่านไปเกือบปี ที่ให้วาเข้ามาจัดการกับชีวิตของผม
เหมือนกับเป็นการเยียวยารักษาแผลในใจที่น้องปอยฝากทิ้งเอาไว้
ช่วงเวลานี้ผมแทบไม่ได้ติดต่อกับปอยเลย
จนกระทั่งวันหนึ่งผมมาคิดทบทวนถึงชีวิต และความมีตัวตนของตัวเองอีกครั้งว่าผมกำลังทำอะไรอยู่
จะปล่อยให้คนอื่นเข้ามาจัดการชีวิตตัวเองให้เป็นแบบนี้ตลอดไปเหรอ
วายอมรับในตัวตนจริงๆ ของผมได้หรือปล่าว หรือว่าเธอชอบผมในแบบตัวตนที่เธอพยายามสร้างขึ้นมา
ผมตัดสินใจทดสอบครับ ด้วยการเลิกแต่งตัวในแบบที่เธอชอบ
ให้เวลากับเธอน้อยลง ทำตัวให้เป็นในแบบที่เราเป็นอยู่จริงๆ
ผลที่ตามมาไม่ต้องบอก คุณๆ ก็คงจะเดาได้ใช่ไหมครับ












เธอตัดสินใจบอกเลิกกับผมในเวลาไม่นานหลังจากนั้น  -08
และเมื่อเราเจอกันอีกครั้งผมกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับวาไปเลยครับ
แทบไม่น่าเชื่อว่าเพื่อนๆ ของผมหลายคนต่างดีใจที่ผมเลิกกับเธอได้
แม้แต่เจ้ายะเพื่อนสนิทของวาที่เป็นคนแนะนำให้ผมรู้จักกับเธอ
ผมได้แต่งงๆ ว่ามันอะไรกันฟ่ะเนี้ยะ  ????
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:46:45 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #57 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:45:25 PM »
ผมปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ระหว่างนั้นปอยก็ติดต่อมาหาผมอีก
ผมตัดสินใจกลับไปคบกับปอยอีกครั้ง แต่เป็นเพียงลักษณะเพื่อนกันมากกว่า
ผมไม่กล้าเทใจให้อีกแล้ว แม่สาวน้อยชาวกรุงแสนหวานที่ทำกับหนุ่มบ้านนอกแบบผมได้ลงคอ
หลายครั้งที่อดผมหวั่นไหวไปอีกครั้งกับความใกล้ชิดแทบไม่ไหว แต่บทเรียนในวันฝนตกยังคงตามหลอกหลอนผมอยู่เสมอ
ทำให้ไม่กล้าที่จะผูกพัน สัญญาใดๆ กับปอยอีกแล้ว
ผมได้เรียนรู้เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับนิสัยใจคอของผู้หญิงมากขึ้นก็จากปอยนี่แหละครับ

จริงๆ แล้วก็มีผู้หญิงอีกหลายคนที่เข้ามาพัวพันกับชีวิตของผมในช่วงนั้น ทั้งรุ่นพี่ และรุ่นน้องในรั้ววิทยาลัย
แต่ผมก็เพียงคบหาไปเรื่อยๆ ไม่คบกล้าใครอย่างจริงจัง
ประสบการณ์เก่าๆ ยังหลอกหลอนใจผมอยู่เสมอ ไม่กล้าเทใจให้ใครอีกแล้วจริงๆ ครับ

นั้นกลับทำให้ผมสนิทกับปอยมากขึ้นในลักษณะของเพื่อนสนิทจริงๆ
เพราะผมมักจะนำเรื่องราวเหล่านี้มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับปอยเสมอ
เราสามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง ปอยคอยให้คำแนะนำในเรื่องต่างๆ มากมาย
ทำให้ผมเริ่มมีความมั่นใจในการคบหาสาวๆ ชาวกรุงมากขึ้น  :cry5:

ผมค้นพบว่า
การที่เราจะรักใครสักคน เราต้องรับให้ได้กับสิ่งที่คนๆ นั้นเป็นอยู่
และคนๆ นั้นจะต้องรักและชอบในตัวตนที่แท้จริงของของเราเช่นกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:51:32 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #58 เมื่อ: พฤษภาคม 06, 2008, 10:53:18 PM »
แต่แล้ว สายลมอะไรนะที่พาฉันมา
จะเป็น Destiny เกลอเก่าหรือว่าไร ที่ชักนำให้พบกับใครคนหนึ่ง
ซึ่งเมื่อแรกเห็น และได้พูดคุยกันครั้งแรก แต่เหมือนกับว่าได้รู้จักกันมาเนิ่นนาน
ใครสักคนที่สามารถพูดคุยกับเราได้ทุกเรื่อง
ใครสักคนที่แค่เพียงได้นั่งเงียบๆ อยู่ด้วยกันสองคนก็มีความสุขมากมาย
ใครสักคนที่เพียงสบตาก็รู้กันว่าอีกคนกำลังจะพูดในเรื่องใด
ใครสักคนที่มีเรื่องพูดคุยกันได้อย่างไม่รู้หน่าย
ใครกันนะ ใครคนนั้น ที่อยู่อีกสุดปลายด้ายแดงที่มองไม่เห็น
จะมีไหม ใครคนนั้น มีจริงๆ เหรอ
ด้วยว่า Destiny ที่นำพาชีวิตหนุ่มบ้านนอกคนหนึ่ง
ให้ห่างไกลบ้านเกิดออกมาเพื่อพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมาย
และได้พบเจอกับคนที่อยู่อีกปลายข้างหนึ่งของด้ายแดง








































































โปรดติดตามตอนต่อไป.....ครับ  022
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Yai P5/6

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 909
  • ถูกใจ: +0/-0
  • เจียมเพราะจน เป็นคนอย่างข้า
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #59 เมื่อ: พฤษภาคม 07, 2008, 09:30:39 AM »
อือม...
นี่มึงไม่ได้ไปเรียนหนังสือเลยนิ
ว่างเจงๆ
........
เอ...ทำไมไม่มีเรื่องแบบนี้มั่งวะ
อ้อ...กูเมา..
แหะๆ
 -06

เขียนหนุกดี
ไม่ลองเอาดีเขียนขายหาตังให้ลูกกินหนมวะ
หายหัวไปเมิน ปิ๊กมารับใช้ ปี้น้องแล้วครับท่าน