ธันวาคม 15, 2018, 08:14:23 AM

ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนครับ กรุณาลงทะเบียนเข้าสู่ระบบ เพื่อโพส ดูไฟล์แนบ และเข้าสู่บอร์ดอื่นๆ
กรุณาอย่าสมัครสมาชิกเพื่อโฆษณาเวปไซด์ หรือสินค้าใดๆ รวมถึงการเสนอขายสินค้าทุกชนิด
หากพบเห็น ทางทีมงานจะทำการตักเตือนก่อนในครั้งแรก
แต่หากยังฝ่าฝืนกระทำการดังกล่าวอีกทีมงานจะดำเนินการลบสมาชิกของท่านทันทีตามข้อตกลงในการสมัครสมาชิกครับ


หลังจากลงทะเบียนเพื่อสมัครสมาชิกใหม่แล้วโปรดตัวสอบ e-mail ของคุณ หรือทดลอง log in ได้ภายใน 24 ชั่วโมงครับ
*** บางครั้ง e-mail อนุมัติอาจอยู่ใน จดหมายขยะ หรือ Spam ขอบคุณครับ

ผู้เขียน หัวข้อ: Do you believe in Destiny?  (อ่าน 46679 ครั้ง)

ออฟไลน์ Mor-Rim-Doi

  • Freshman MC 27/30
  • *
  • กระทู้: 1,151
  • ถูกใจ: +0/-0
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #20 เมื่อ: เมษายน 22, 2008, 12:19:27 AM »
ว๊า...ขาดตอนอีกแล้ว
ถือโอกาสฝากคำถามคั่นเวลาหน่อยนะ

1.วันที่บังเอิญได้นั่งรถเมล์ด้วยกัน
   เจือกรีบลงที่ตลาดทำไมครับ?

2.ตอนที่รู้ว่าเจ้าชิดเพื่อนรัก
   มันสอบได้ระดับ 8
   แล้วเราได้ระดับ 2 เนี่ย
   ยังมีหน้าไปคบเขาได้หรือครับ?

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #21 เมื่อ: เมษายน 22, 2008, 08:16:44 AM »
ว๊า...ขาดตอนอีกแล้ว
ถือโอกาสฝากคำถามคั่นเวลาหน่อยนะ

1.วันที่บังเอิญได้นั่งรถเมล์ด้วยกัน
   เจือกรีบลงที่ตลาดทำไมครับ?

2.ตอนที่รู้ว่าเจ้าชิดเพื่อนรัก
   มันสอบได้ระดับ 8
   แล้วเราได้ระดับ 2 เนี่ย
   ยังมีหน้าไปคบเขาได้หรือครับ?
ตอบ
1. คือว่ามันต้องลงอ่ะครับ บอกเค้าไว้แล้วง่ะ แล้วตอนนั้นมันยังอ่อนง่ะ
2. มานเก่ง แต่ผมพื้นฐานไม่แข็งแรง แต่สุดท้ายก็...
    เอาน่าอดทนฟังต่อไปก่อนนะ เดี๋ยวจะกลายเป็น spoil ไปซะ
เออ... ตกลงมันเรื่องจริงเรื่องแต่งฟ่ะ ไหงกลายเป็นตรูไปแล้วง่ะ  เอื้อก.... -09  -14
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2009, 09:49:09 AM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Yai P5/6

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 909
  • ถูกใจ: +0/-0
  • เจียมเพราะจน เป็นคนอย่างข้า
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #22 เมื่อ: เมษายน 22, 2008, 08:34:45 PM »
 -01
เรื่องราวยาวนานขนาดนั้นเรยยย
............
ถึงว่า
กูก็ว่ามึงอ่านหนังสือ
จนหัวโต๊โต
ทำไมไม่มีกระจิตกระใจสอบ
...........
โอววว
I get it
หายหัวไปเมิน ปิ๊กมารับใช้ ปี้น้องแล้วครับท่าน

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #23 เมื่อ: เมษายน 22, 2008, 08:37:56 PM »
เมื่อปิดเทอมฤดูร้อนมาถึง ก็ได้เวลาเรียนเสริมภาษากันแล้ว
ผมได้แต่ไปที่เรียนพร้อมทั้งนึกภาวนาในใจให้ผมได้เรียนห้องเดียวกับนุ่น
เพราะอย่างน้อยในช่วงปิดเทอมนี้ก็ไม่มีเพื่อนที่โรงเรียนมาคอยจับตามองเราอยู่
เมื่อถึงเวลาเรียนผมเดินเข้าห้องเรียนพร้อมกับสอดสายตามองหาเธอ เฮ้อ!!! ไม่มี...แต่แล้ว...

   "ก๊ำ..." ใช่แล้วครับ นุ่น ครับ เธอเดินมาข้างหลังผม
   "อ้าว...นุ่น เรียนห้องไหนเหรอ"    ผมหันกลับไปถาม พร้อมกับหัวใจที่พองโต
   "ก็ห้องนี้แหละ Class 2 ห้อง A แล้วก๊ำละมาเรียนเหมือนกันเหรอ"  

และนี่ใช่ Destiny หรือปล่าวนะที่ทำให้ผมได้บังเอิญมาเรียนห้องเดียวกับเธอ :love:

   "ครับ ก็วันก่อนที่คุยกับนุ่นไง ก็เห็นว่าน่าสนใจดี ก็เลยไปสมัครดูครับ"
   "แล้วก๊ำเรียน Class ไหนล่ะ"
   "Class 2 ห้อง A แหละ"
   "อ้าว...ห้องเดียวกันเลยสิ เก่งเนอะไปสอบแล้วได้พาสเลยน่ะ"
   "ฟลุ๊คมากกว่านะ พอดีอาจารย์เค้าถามไม่ค่อยยากครับ"
   "ดีสิ จะได้มีเพื่อนจากโรงเรียนเดียวกัน"
   "ครับ"
   "แล้วนั่งใกล้ๆ กันไหม"
   "ได้ครับ"  ใครละจะปฏิเสธ ก็ในเมื่อเราอุตส่าห์ตามเค้ามาเรียนซะขนาดนี้แล้ว  :smile3:

ช่วงเวลานั้นนับได้ว่าเป็นเวลาที่มีความสุขช่วงหนึ่งในชีวิตวัยรุ่นของผม
เรามีเวลาคุยกันทุกวัน ส่วนใหญ่ผมเองก็ว่างอยู่แล้วมักจะนั่งคุยกับนุ่นหลังเลิกเรียนจนเย็น
รอจนกว่าพ่อของนุ่นจะมารับบ้าง หรือว่าบางทีก็รอเพื่อนนุ่นที่บ้านอยู่ใกล้กันเลิกเรียนบ้าง
ก็นับได้ว่าเราเริ่มคุ้นเคยและรู้จักกันมากขึ้น แต่แล้ว....







































ว่ากันว่าเวลาของความสุขนั้นมักจะอยู่กับเราไม่นาน  :cry7:
เมื่อเวลาปิดคอร์สใกล้เข้ามา เวลาและโอกาสที่ผมจะได้ใกล้ชิดกับเธอแบบนี้ก็จะสิ้นสุดลงในไม่ช้า
เมื่อถึงเวลาเปิดเทอมผมเองก็ยังไม่แน่ใจว่าเราจะได้พูดคุยกันแบบนี้อีกต่อไปหรือไม่
เราจะยังได้ใกล้ชิดกันแบบนี้อีกหรือเปล่าผมไม่มั่นใจ เพราะความที่เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน
และแทบไม่มีกิจกรรมที่ต้องทำร่วมกันให้ได้อยู่ใกล้ชิดกันแบบนี้อีก.... -08
      
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 22, 2008, 08:39:46 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #24 เมื่อ: เมษายน 22, 2008, 08:45:43 PM »
-01
เรื่องราวยาวนานขนาดนั้นเรยยย
............
ถึงว่า
กูก็ว่ามึงอ่านหนังสือ
จนหัวโต๊โต
ทำไมไม่มีกระจิตกระใจสอบ
...........
โอววว
I get it
นั่นดิ แต่ว่ามันก็เป็นความทรงจำดีๆ นะใหญ่  -08
วันนี้ต่อยาวไปให้จบเรื่องสาวเสื้อไหมพรมสีชมพูเลยก็แล้วกันนะ

คนเราเมื่อเวลาที่มีความสุขผ่านเข้ามาในชีวิตก็ควรที่จะรีบเก็บเอาความทรงจำดีๆ ที่ผ่านเข้ามาไว้ให้มากที่สุด
หลังจากจบคอร์สนั้น ผมก็ไม่มีโอกาสได้เรียนเสริมภาษาอีก เพราะความที่เป็นเด็กหอ
ทำให้ไม่สามารถไปเรียนในช่วงเย็นได้ในช่วงเปิดเทอม
แล้วช่วงเวลาดีๆ ของผมกับนุ่นก็ได้สิ้นสุดลง
คงเป็นที่ผมไม่กล้า อาจจะด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างในช่วงเวลานั้น
ทำให้ผมได้แต่เก็บเธอเอาไว้เป็นความทรงจำดีๆ ในใจตลอดมา Destiny ระหว่างผมและเธอดำเนินมาได้เพียงเท่านี้จริงๆ ครับ  -08

เมื่อเปิดเทอมใหม่ชั้น ม.5 มาถึงทุกอย่างผ่านไปอย่างแทบจะไม่มีอะไรมากมายเลย
ผมกับนุ่นเราเริ่มห่างๆ กันเพราะความที่ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน
เธอเข้ากลุ่มกิจกรรมวาดรูป ส่วนผมเป็นพวกใช้แรงงานทำกิจกรรมด้านงานเกษตร
ผมได้แต่แอบมองเธออยู่ห่างๆ เวลาที่เดินสวนกันก็ได้แต่ยิ้มให้ และเฝ้าแอบมองเธอจากที่ต่างๆ

และเมื่อฤดูหนาวมาเยือนอีกครั้ง
ผมก็ได้แต่เฝ้ามองเสื้อกันหนาวไหมพรมสีชมพูตัวนั้นโลดแล่นไปตามที่ต่างๆ ในโรงเรียนอย่างเงียบๆ  คนเดียว -02 -09
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 23, 2008, 08:43:00 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #25 เมื่อ: เมษายน 23, 2008, 08:46:33 PM »
จนกระทั่งเมื่อขึ้นชั้น ม.6 คุณนายแม่ที่แสนดีของผมก็ได้นำผมออกมาจากชีวิตเด็กหอหลังจากที่ใช้ชีวิตแบบนี้มาร่วม 8 ปี
โดยได้ให้เหตุผลว่าน้องสาวตัวดีของผมก็อยู่หอเหมือนกันทำให้ค่าใช้จ่ายสูง
แล้วเงินที่ส่งผมและน้องสาวหากนำมารวมกันแล้วเช่าบ้านให้อยู่ยังจะถูกกว่าอีก

ว่าแต่ว่าคุณยังจำสาวน้อยของเจ้าชิดเพื่อนผมได้หรือปล่าวครับ
ใช่แล้วครับเหตุบังเอิญที่ว่าก็คือบ้านเช่าของผมอยู่ติดกับบ้านของสาวเจ้าพอดีนะสิครับ
ทำให้เจ้าชิดแวะเวียนมาที่บ้านผมอยู่บ่อยๆ และก็เจ้าเพื่อนผมคนนี้แหละที่ช่วยเหลือผมอีกหลายต่อหลายครั้งในเวลาต่อมา
รวมถึงสาวน้อยของมันด้วยที่ได้ช่วยชีวิตผมเอาไว้ครั้งหนึ่ง แล้วผมจะเล่าให้ฟังเมื่อถึงเวลา

มาต่อเรื่องของผมดีกว่า อย่างที่บอกเอาไว้แล้วว่าช่วงชั้น ม.6 ของผมเป็นช่วงที่ผมออกมาอยู่บ้านเช่าทำให้มีอิสระมากขึ้น
แม้ว่าจะอยู่กันตามลำพังกับน้องสาวแค่ 2 คนก็ตาม
แล้วเจ้า Destiny เกลอก็ได้เล่นกลกับผมอีกครั้งให้ผมได้มาพบกับใครอีกคนในวันหนึ่งช่วงพักกลางวันที่โรงอาหาร
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #26 เมื่อ: เมษายน 23, 2008, 08:54:00 PM »
   "พี่ก๊ำ..."   ใครหว่ามาเรียกเราเสียงมาจากข้างหลังแถวที่ผมกำลังต่อคิวซื้อน้ำ ผมหันหน้ากลับมาอย่าง งงๆ
   "...เออ..."   ???? ผมมองสาวน้อยน่าตาน่ารักที่ยืนอยู่ข้างหลังผมแบบงงมากๆ ครับ
   "พี่ก๊ำช่วยซื้อน้ำส้มให้ด้วยสิ"   พูดพร้อมกับยื่นเงินให้ผมพร้อมกับคว้าจานข้าวในมือผมไปด้วยอ่ะ  ????
   "ครับ"    ผมรับเงินมาพร้อมกับนึกอยู่ในใจใครว่ะ  ????
   "นี่...ครับ ได้แล้วครับ"
   "พี่ช่วยไปหยิบช้อนกับส้อมให้ด้วยสัก 2-3 คู่นะเดี๋ยวจะไปรอที่โต๊ะนะ"  ????

   "เฮ้ย...ก๊ำ ใครว่ะ หน้าตาน่ารักดีนี่หว่า"  เสียงเจ้าชิดเพื่อนสนิทของผมแว่วมา
   "ฮาไม่รู้เหมือนกันว่ะ งงๆ อยู่เนี๊ยะ มาใช้ฮาซื้อน้ำ เอาจานข้าวฮาไปแล้วยังให้ไปเอาช้อนส้อมแล้วบอกว่าจะไปนั่งรอที่โต๊ะ"
   "จริงอ่ะ ไม่ใช่ไปแอบรู้จักแล้วไม่บอกฮานะโว้ย"
   "ไม่รู้จริงๆ โว้ยจะหลอกคิงไปทำไมว่ะ เดี๋ยวไปกินข้าวด้วยกันที่โต๊ะที่น้องเค้ารออยู่ดิก็รู้เอง"
   "ม่ายเอาอ่ะ น้องเค้าชวนคิง ไม่ได้ชวนฮา ไม่อยากเป็น กขค. ใครว่ะ"
   "เฮ้ยน่าไปด้วยกันเฮอะ"
   "ไม่ไปโว้ย เด็กคิง คิงก็ไปคนเดียวดิ น้องเค้าไม่ได้ชวนฮาซะที่ไหนอ่ะ"
   "เวร ดันงอนซะงั้น"  -17 (อันนี้ได้แต่คิดในใจครับ)
   
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 12, 2010, 10:48:09 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #27 เมื่อ: เมษายน 24, 2008, 09:04:56 AM »
   "น้อง..."   ผมเดินไปถึงที่โต๊ะที่น้องเขานั่งรออยู่อย่างสบายอารมณ์พร้อมกับเจ้าน้องรหัส ม.4 ของผม ซึ่งผมได้แต่มองหน้าเจ้าน้องรหัสตัวดีแบบฝากไว้ก่อนเถอะเอ็ง
   "พี่ก๊ำค่ะ นี่นุ้ย เพื่อนเดือนเองแหละ"  เสียงแนะนำตัวจากเจ้าเดือนน้องรหัสตัวแสบ
   "หวัดดีครับน้องนุ้ย พี่กำลังงงอยู่เลยว่าเป็นใคร แสบนักนะเจ้าเดือน"
   "หวัดดีค่ะ พี่ก๊ำ" นุ้ยทักทายมาอีกครั้ง
   "แหมพี่ก็อำกันเล่นๆ นิดเดียวเอง อุตส่าห์หาสาวหน้าตาน่ารักมาฝากนะ อีกอย่างนุ้ยก็ไม่ใช่ใคร เป็นพี่สาวของน้องสาวพี่ที่โรงเรียนเก่าเค้าด้วยอ่ะ"  เจ้าเดือนแนะนำตัวอย่างไม่เว้นวรรค
   "จริงเหรอครับ นุ้ยที่รู้จักน้องหน่องด้วย"
   "ค่ะ น้องหน่องเป็นน้องสาวหรือน้องรหัสนุ้ยที่โรงเรียนเก่าค่ะ"
   "แล้วนุ้ยเรียนห้องไหนล่ะครับ"
   "แหม ก็ห้องเดียวกับเดือนแหละไม่เห็นเหรอวันที่จับพี่รหัสน้องรหัสอ่ะ รู้แล้วสงสัยมัวแต่มองแจ๋วที่เป็นน้องรหัสพี่อีกคนอยู่ละสิ"  เสียงเจ้าเดือนแทรกเข้ามา
   "อ้าวเหรอ แล้วนุ้ยเป็นน้องรหัสใครล่ะ"
   "ก็พี่ชิดไงค่ะ เพื่อนพี่ไง ตะกี๊ยังเห็นคุยกันอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ชวนมานั่งด้วยกันล่ะค่ะ"
   "เฮ้ย จริงดิ ไม่เห็นมันบอกพี่ว่านุ้ยเป็นน้องรหัสมันอ่ะ"  โอ๊ยเจ้าชิดทำผมอีกแล้ว

ไอ้นี่เดี๋ยวก่อนเถอะเอ็ง ผมมองหามัน แล้วก็เจอมันกำลังมองมาพร้อมทั้งยักคิ้วล้อเลียน
พร้อมทั้งทำท่าหัวเราะเยาะแบบไม่มีเสียงอยู่ที่โต๊ะไม่ใกล้ไม่ไกลนัก

   "เค้าก็คงอยากแกล้งพี่อีกคนดิ จะมีอะไร คนอะไรไม่รู้วันๆ ทำหน้ายังกับเซ็งชีวิต" เสียงเจ้าเดือนแซวมา
   "แหม ก็รู้อยู่ว่าพี่อยู่ ม.6 แล้วจบจากนี่จะไปเรียนต่อที่ไหนก็ยังไม่รู้เลยมันก็ต้องคิดสิ"   

ความจริงแล้วผมเองยังทำใจไม่ได้กับเรื่องของนุ่นมากกว่ามันเป็นอะไรที่เรียกได้ว่า "ความรู้สึกของคำว่ารักครั้งแรก" ที่จบลงอย่างไม่ได้เริ่มต้น
มันทำให้ผมรู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆ อยากจบจากที่นี่ไปเร็วๆ จะได้ไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯ เผื่อว่าจะได้พบกับปอยอีกครั้ง

   "โธ่ พี่กว่าจะสอบโค้วต้ากับเอ็นทรานส์ก็อีกตั้งนาน นี่ก็เพิ่งจะเปิดเทอมแรกได้แค่ 3 อาทิตย์เอง"
   "แหม ก็ถ้าเราไม่เตรียมตัวไว้ก่อนก็ไม่ได้สิ อัตราส่วนคนสอบกับคนที่ได้ตั้ง 1 ต่อ 200 นะ"
   "เอาเหอะพี่ แหมเนี้ยะอย่าพูดเรื่องซีเรียสเลย อุตส่าห์พาสาวน่ารักมาให้รู้จักก็คุยกับเค้าบ้างดิ"
   "เอ้าเอากับเขาดิ ทั้งเจ้าน้องรหัสตัวดี กับเพื่อนตัวแสบรวมหัวกันแกล้งเราซะงั้น" ผมได้แต่นึกในใจเงียบๆ
   "แล้วเดือนกับนุ้ยเลือกชมรมหรือยังล่ะ"
   "เลือกแล้ว เดือนเลือกชมรมวิทย์นะ ส่วนนุ้ยเค้าเลือกชมรมฝึกพูดที่พี่เป็นรองหัวหน้าชมรมอยู่นั่นแหละ"
   "อ้าวเหรอ"  ผมทำหน้างงอีกครั้ง  "ทำไมพี่ไม่เห็นเราที่ชมรมเลยล่ะ"
   "ก็พอดีนุ้ยเพิ่งจะตัดสินใจได้เองค่ะ เนี๊ยะวันนี้ชั่วโมงกิจกรรมก็ว่าจะไปสมัครอยู่ค่ะ"
   "ได้สิ เดี๋ยวไปสมัครกับพี่ก็ได้นะ"
   "ค่ะ"
   "แหม คราวนี้ไม่สนน้องรหัสเลยดิ คุยอยู่แต่กับเพื่อนน้องรหัสอยู่ได้ คนเราเนอะ"
   "อ้าว ก็อยากให้พี่รู้จักเพื่อนเราไม่ใช่ เหรอ อิ่มกันหรือยังล่ะ"
   "ค่ะ"  สองสาวตอบขึ้นอย่างพร้อมกัน
   "งั้น เดี๋ยวจะไปไหนกันต่อละ"
   "ก็กะว่าจะไปห้องสมุดกันอ่ะพี่  พี่ก๊ำไปด้วยกันป่ะ"  เจ้าเดือนชวน
   "ม่ายเอาอ่ะ ไอ้ชิดมันรอพี่อยู่โน้นแล้ว (เดี๋ยวไปเตะมันก่อนนะ อันนี้ต่อในใจครับ)"
   "โอเคค่ะ แล้วเจอกันชั่วโมงกิจกรรมนะค่ะ"  นุ้ยบอกลาแล้วเดินไปพร้อมกับเจ้าเดือน

แล้วมิตรภาพระหว่างผมกับน้องนุ้ยก็เริ่มต้นขึ้น ความที่นุ้ยเป็นน้องรหัสเจ้าชิด และเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเดือนน้องรหัสผม
ทั้งยังอยุ่ชมรมฝึกพูดด้วยกันอีกทำให้เรามีเวลาใกล้ชิดกันมากขึ้น
มีเวลาพูดคุยกัน ทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันในชมรม รวมทั้งช่วยสอนในบางวิชาที่น้องเขาไม่เข้าใจ
ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างเงียบๆ โดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่กล้าเอ่ยความในใจออกมา ได้แต่รับรู้กันด้วยใจ...
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #28 เมื่อ: เมษายน 24, 2008, 09:07:18 AM »
ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง ผมก็บังเอิญได้รับโอกาสในการต้อนรับอาจารย์ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาเยี่ยมท่านอธิการของโรงเรียนผม
เนื่องจากว่าท่านอธิการได้ย้ายมาจากวิทยาลัยในเครือของโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่
และท่านได้ชักชวน พร้อมทั้งแนะนำผมให้ไปเรียนต่อที่วิทยาลัยแห่งนี้ ซึ่งเป็นวิทยาลัยที่ดี มีชื่อเสียงมาก
และข้อสำคัญที่ทำให้ผมสนใจมากๆ คือมีสาขาการบัญชีที่ผมอยากเรียนอยู่ด้วย และที่สำคัญกว่าคืออยู่ กรุงเทพฯ
ทำให้ผมจะมีโอกาสได้พบกับปอยอีกครั้ง
แต่ขณะเดียวกันก็จะทำให้ผมต้องห่างจากนุ้ยไปทั้งที่ความสัมพันธ์ระหว่างเรากำลังพํฒนาขึ้นเรื่อยๆ  (แล้วผมจะทำไงดีเนี้ยะ)  :no:

แต่โอกาสที่ผมจะได้เรียนที่วิทยาลัยชื่อดังในกรุงเทพฯ แห่งนั้นมีค่อนข้างน้อยในเมื่อมีข้อแม้ว่า
ผมจะต้องสอบโควต้าไม่ติด และเอนทรานส์ไม่ได้ด้วย อีกทั้งวิทยาลัยแห่งนั้นยังอยู่ที่กรุงเทพฯ
และที่สำคัญค่าใช้จ่ายก็ถือว่าเอาการอยู่ สำหรับเด็กบ้านนอกอย่างผม "เฮ้อ! ทำไงดีอีกละเนี้ยะครับ"  -25
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 13, 2008, 10:25:45 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Yai P5/6

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 909
  • ถูกใจ: +0/-0
  • เจียมเพราะจน เป็นคนอย่างข้า
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #29 เมื่อ: เมษายน 25, 2008, 08:35:07 PM »
อือม
ชีวิตช่วงนั้นมีค่าจริงๆเนาะ
ความวุ่นวายต่ำ
วันๆ มีเวลาทำนั่นทำนี่เยอะ
ได้ไปแอ่วน้ำตกบ่อยๆ
ไปโป่งเดือด
....
และอีกมากมาย
ย้อนไปบ่ได้
แต่อู้ถึงได้อยู่เนาะ
 -08
หายหัวไปเมิน ปิ๊กมารับใช้ ปี้น้องแล้วครับท่าน

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #30 เมื่อ: เมษายน 28, 2008, 09:14:06 PM »
เวลาผ่านไปพร้อมกับที่การสอบโควต้าใกล้เข้ามา และก่อนสอบโควต้าอาทิตย์เดียวก็มีเหตุให้ผมต้องเข้าไปนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลซะได้  -14
ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวนี้แหละคนที่นำผมส่งโรงพยาบาลขณะที่ผมปวดท้องอย่างแสนสาหัสนั้นก็คือ
แม่สาวน้อยร้อยชั่งข้างบ้านของเจ้าชิดเพื่อนสนิทผมนั่นเอง
นี่แหละครับผมถึงได้บอกว่าเธอคนนี้แหละที่มีบุญคุณช่วยผมเอาไว้ในยามยาก

หนังสือหนังหาไม่ได้อ่านแล้วละในช่วงที่ไม่สบายอยู่ที่โรงพยาบาล  ระหว่างนั้นเองการเจรจาระหว่างผมกับคุณนายแม่ก็เริ่มขึ้น

   "แม่ครับ ก๊ำไม่ได้อ่านหนังสือเลยอ่ะ ไม่รู้ว่าจะสอบโควต้าได้หรือปล่าวอ่ะ"
   "ไม่เป็นไร หรอกลูกก็เราไม่สบายนี่นา แม่ไม่ว่าอะไรหรอก ยังมีสอบเอนทรานส์อีกไม่ใช่เหรอ"
   "ก๊ำก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะเอนทรานส์อ่ะ ผลการเรียนก๊ำไม่ค่อยดีเลยอ่ะ"
   "ยังมีเวลาอ่านหนังสืออีกตั้งนาน นี่เพิ่งเดือนมกรา กว่าจะเอนทรานส์ก็เดือนเมษาไม่ใช่เหรอ"
   "ก๊ำอยากหาที่เรียนที่อื่นเผื่อไว้ด้วยแม่ว่าดีหรือปล่าวครับ"
   "แล้วลูกอยากเรียนที่ไหนเหรอ"
   "พอดีที่โรงเรียนเค้าจะรับสมัครให้วิทยาลัย... เป็นวิทยาลัยในเครือเดียวกับของโรงเรียนที่ก๊ำเรียน แล้วมีเพื่อนก๊ำอีกหลายคนว่าจะสมัคร แล้วลงไปสอบด้วยกันที่กรุงเทพฯ ก๊ำจะลองสมัครแม่ว่าไงครับ"
   "ก็ได้ไว้ออกจากโรงพยาบาลแล้วเดี๋ยวแม่จะให้เงินค่าสมัครก็แล้วกัน ตอนนี้พักผ่อนรักษาตัวก่อนนะ"
   "ครับ" ผมรับคำพร้อมกับนึกในใจว่า "แล้วออกจากโรงพยาบาลตูจะได้สมัครจริงหรือเปล่าง่ะ" ????

เมื่อวันที่ผมออกจากโรงพยาบาลก่อนสอบโควต้า 2 วันนั้นเอง
คุณนายแม่ก็เมตตาให้เงินค่าสมัครสอบกับผมมา พร้อมทั้งย้ำให้ผมตั้งใจทำข้อสอบโควต้าเพื่อที่จะได้ไม่ต้องไปไกลท่านอีก
และแถมสัญญาตบท้ายด้วยว่าถ้าผมสามารถสอบโควต้าได้ท่านจะมีรางวัลใหญ่เป็นกรณีพิเศษให้ด้วย
ฮึ! ใครจะไปสนอ่ะในเมื่อใจผมเริ่มลอยไปไกลถึงกรุงเทพฯ เมืองฟ้าซะแล้วนิ  :laugh2:

การสอบโควต้าผ่านไปด้วยดี และกว่าจะประกาศผลก็อีกหลายอาทิตย์
ระหว่างนั้นผมเองก็แอบภาวนาในใจลึกๆ ให้สอบไม่ติด (เอากับเขาสิเอ้า)
ความสัมพันธ์ของผมกับน้องนุ้ยก็ยังเป็นไปได้ด้วยดี
แต่ด้วยใจของผมที่เริ่มจะล่องลอยไปถึงกรุงเทพฯ เสมอ
ทำให้ผมเริ่มคิดหนักขึ้นว่าควรจะทำอย่างไรดี อีกทั้งช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่เรียกได้ว่าเป็นหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิต
ทำให้ผมต้องตัดสินใจเลือกว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์กับน้องนุ้ยให้มากขึ้นหรือว่าจะยุติความสัมพันธ์เอาไว้แค่เพียงน้องสาว  :no:
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #31 เมื่อ: พฤษภาคม 02, 2008, 10:01:15 PM »
อืม...คนอ่านท่าจะก้ายกันแล้วก่าหา หว่างนี้มันขี้คร้านไปหมดกู้อย่างแต้ๆ นา  -25
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Lion King

  • The Watcher Team
  • Freshman MC 27/30
  • ***
  • กระทู้: 1,050
  • ถูกใจ: +5/-0
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #32 เมื่อ: พฤษภาคม 03, 2008, 03:56:23 PM »
มัน ดี

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #33 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 12:26:26 AM »
ดีครับ เฮียติดตามอยู่นี่เอง เอาล่ะปล่อยต่อไปดีกว่าเนอะ  -08

แต่แล้วเหมือนเจ้า Destiny จะได้ลิขิตชีวิตล่วงหน้าเอาไว้ให้ผม เมื่อวันประกาศผลสอบโควต้ามาถึงในกลางเดือนกุมภาพันธ์ ผลเหรอครับ...
ใช่แล้วครับ ผมสอบไม่ติดครับ นั่นทำให้ผมได้ตัดสินใจง่ายขึ้น แต่ก่อนอื่นผมต้องรีบแจ้งข่าวไปให้คุณนายแม่รับทราบทันทีเป็นอันดับแรก

   "แม่คร๊าบ ก๊ำสอบโควต้าไม่ติดอ่ะ"
   "ไม่เป็นไรลูก ยังมีเอนทรานส์อีกไม่ใช่เหรอ" เสียงคุณนายแม่ลอยมาตามสาย
   "ครับแม่ แต่ว่าก๊ำจะไปสมัครสอบวิทยาลัย... ที่เราเคยคุยกันไว้นะครับ"
   "ก็ลองไปสอบดูก่อนก็แล้วกันนะลูก"
   "ครับ" ผมรับคำพร้อมกับใจที่หวังเต็มเปี่ยมว่าจะต้องสอบให้ติดให้ได้ จะได้เรียนหรือไม่ได้เรียนค่อยมาลุ้นกันอีกที ฮึ!!!

ผมไม่รอช้ารีบทำการสมัครเมื่อโรงเรียนเริ่มมีการรับสมัครสอบทันที แต่ตอนสอบนี่สิต้องลงไปสอบที่กรุงเทพฯ
โชคดีครับที่มีเพื่อนๆ ของผมหลายคนลงไปสอบด้วยกันก็ช่วยให้ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่นไม่ต้องกังวลมากนัก
แต่ก็ต้องรอผลสอบไปอีกช่วงหนึ่งใหญ่ๆ และระหว่างนั้นผมก็เริ่มทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างผมกับน้องนุ้ยมากขึ้นว่าจะให้เป็นไปในรูปใดต่อไป
และถ้าต้องยุติความสัมพันธ์ลงผมจะทำหรือพูดให้น้องเขาเข้าใจได้อย่างไร
ด้วยความลังเลนี้เอง ทำให้ในเวลาต่อมามีเรื่องที่ทำให้ผมต้องรู้สึกผิดมาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้....

-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #34 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 12:29:21 AM »
ระหว่างที่รอผลสอบของวิทยาลัยแห่งนั้นเองการสอบเอ็นทรานส์ก็เริ่มต้นขึ้น
ผมเข้าสอบด้วยความไม่มั่นใจ ต่างจากการสอบเข้าวิทยาลัย...
เพราะการสอบเข้าวิทยาลัยแห่งนั้นสอบแค่เพียง 2 วิชา ก็คือ เลข และภาษาอังกฤษ ซึ่งผมค่อนข้างมั่นใจว่าทำได้
ส่วนการสอบเอ็นทรานส์นั้นต้องสอบถึง 5 วิชา นอกจากนี้คณะที่ผมเลือกเอาไว้คะแนนค่อนข้างจะสูงเอาการ
ดังนั้นผมจึงไม่ค่อยแน่ใจว่าจะสอบได้ ซึ่งผมเฝ้าภาวนาให้เป็นอย่างนั้นซะมากกว่า
เพราะใจที่ล่องลอยไปหวังที่จะได้ไปเรียนที่ กรุงเทพฯ ซะมากกว่า

ช่วงเวลาที่รอผลสอบเอ็นทรานส์อยู่นั้นเอง เจ้า Destiny เกลอเก่าก็ได้กำหนดชีวิตผมต่อไปให้ห่างบ้านออกไปอีก
เมื่อเวลาของการประกาศผลสอบวิทยาลัยแห่งนั้นมาถึงด้วยความประหลาดใจในเช้าวันหนึ่ง

เมื่อเพื่อนคนหนึ่งของผมมาบอกผลให้ผมรู้ว่า...

   "เฮ้ย!!! ก๊ำ ตื่นยังว่ะ"
   "ตื่นแล้วโว้ย มีอะไรว่ะ มาแต่เช้าเลยนะเพื่อน ใครเป็นอะไรเหรอ"
   "ไม่มีใครเป็นอะไรหรอก เจ้าชิดมันโทรมาบอกฮาที่บ้านโว้ย ว่าคิงสอบติดวิทยาลัย...นะ"
   "เหรอ แล้วเค้าจะมอบตัวกับสอบสัมภาษณ์เมื่อไหร่ว่ะ"
   "มันบอกว่าวันนี้ว่ะเพื่อน"
   "เฮ้ย! จริงดิ"
   "ก็จริงดิว่ะ มันฝากบอกด้วยว่าเอ็งต้องหาทางลงไปรายงานตัวให้ทันนะโว้ย"
   "ชิบ... แล้วฮาจะทำอย่างไรดีว่ะ" 

เอาแล้วไงผมจะทำอย่างไรดีครับ ดีที่ว่าเจ้าเพื่อนผมคนนี้มาบอกตั้งแต่ 7 โมงเช้า ยังพอมีเวลาคิด
ผมเองก็อยากเรียนเป็นอย่างยิ่งซะด้วยซิ

   "นายว่างป่ะ เดี๋ยวไปส่งฮาโทรศัพท์ที่หน้าปากซอยทีดิ"  ผมรีบถามเจ้าเพื่อนที่มาส่งข่าว

หลังจากนั้นเจ้าเพื่อนก็ควบแมงกะไซด์ไปส่งผมที่ตู้โทรศัพท์หน้าปากซอย
เพื่อให้ผมได้ทำการเจรจากับคุณพ่อที่เคารพ และคุณนายแม่ที่รักอย่างรวดเร็ว
สำหรับรายละเอียดในการเจรจาผม ขออนุญาตไม่พูดถึงนะครับ
เนื่องจากเกรงว่าอาจมีเยาวชนนำไปเป็นแบบอย่างในการต่อรองกับผู้ปกครองได้ 
แต่ผลการเจรจามาพร้อมกับที่คุณนายแม่บึ่งรถเข้ามาหาผม พร้อมนำเงินค่าใช้จ่ายในการเดินทาง และมอบตัวมาส่งให้ในช่วงสายของวันนั้น
พร้อมกับไปส่งผมที่สนามบินเพื่อขึ้นเครื่องบินเดินทางไปมอบตัวกับทางราชการ อุ๊บ! ไม่ใช่ครับ กับทางวิทยาลัย

ทั้งกำชับเรื่องที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ของญาติเท่าที่พอจะมี
แน่นอนครับรวมทั้งเบอร์โทรศัพท์ของป้าวิภาแม่ของปอยสาวน้อยในใจผมด้วย
แต่ยังครับไม่ใช่ตอนนี้ ผมยังไม่ได้เจอเธอในการเดินทางครั้งนี้หรอกครับ ครั้งนี้ได้แค่โทรศัพท์คุยกันเท่านั้นเอง  -25
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #35 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 12:31:19 AM »
การเดินทางครั้งนี้นับได้ว่าเป็นการเดินทางด้วยตัวเองครั้งแรกในชีวิตของผมก็ว่าได้
นอกจากนี้ยังเป็นการขึ้นเครื่องบินครั้งแรกของผมอีกด้วย
ดังนั้นอยากแทรกเรื่องนี้เอาไว้เป็นอุทาหรณ์ให้กับผู้อ่านเอาไว้กับการเดินทางของเด็กบ้านนอกคนหนึ่งครับ
ต้องยอมรับครับว่าเป็นการเดินทางที่ไม่ได้เตรียมตัวล่วงหน้าจริงๆ
สิ่งที่ผมมีติดตัวในเวลานั้นก็คือ เบอร์โทรศัพท์ของญาติ และเจ้าชิด ซึ่งมันยินดีให้ผมไปพักด้วย
และจะได้เดินทางกลับบ้านเพื่อมาเตรียมตัวเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าไปเรียนที่วิทยาลัยแห่งนั้นกับมันด้วยกันอีกครั้ง

เมื่อไปถึงสนามบินดอนเมืองในวันนั้นเวลาประมาณเที่ยง
ลงจากเครื่องบินด้วยสภาพเด็กบ้านนอกเข้ากรุง หน้าตาเหรอหราออกมาจากอาคาร
ก็เจอเข้ากับแท๊กซี่ป้ายดำเข้ามากึ่งลากกึ่งชวนดึงเอากระเป๋าไปพร้อมกับถามว่าจะไปที่ไหน
ด้วยความที่เป็นเด็กบ้านนอก ก็ตอบสถานที่ที่จะไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ ซึ่งแท๊กซี่ก็รีบพาผมไปยังรถ แต่...

โชคของผมยังดีครับ บังเอิญว่าเจ้าหน้าที่ที่ดูแลสนามบินเดินมาเจอเข้าพอดีจึงเรียกให้หยุดไว้แล้วเรียกตัวแท๊กซี่เจ้านั้นไป
พร้อมทั้งไล่ให้ผมไปหาแท๊กซี่ใหม่ที่ริมถนน นับว่าเป็นเรื่องโชคดีอย่างเหลือเชื่อ
เมื่อคิดย้อนกลับไปในวันนั้น ถ้าผมไปกับแท๊กซี่เจ้านั้นก็ไม่รู้ว่าผมจะมีโอกาสได้มานั่งเล่าให้คุณฟังในตอนนี้หรือเปล่า

ผมเรียกแท๊กซี่คันใหม่ที่ริมถนนเพื่อไปส่งยังวิทยาลัย... พร้อมทั้งทำการมอบตัวเสร็จเรียบร้อยในเวลาต่อมา
แต่หลังจากมอบตัวแล้วนี่สิผมจะทำอย่างไรต่อไปดี ผมจะไปพักกับใครที่ไหนดีละเนี๊ยะ.... -07
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ Yai P5/6

  • มัธยมปลาย MC 27/30
  • *****
  • กระทู้: 909
  • ถูกใจ: +0/-0
  • เจียมเพราะจน เป็นคนอย่างข้า
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #36 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 09:13:15 AM »
 :smile3:
มาให้กำลังจาย
หายหัวไปเมิน ปิ๊กมารับใช้ ปี้น้องแล้วครับท่าน

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #37 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 12:31:22 PM »
อืม...ที่แท้มีคนติดตามกันเรื่อยๆ นี่เองเนอะ  :cry5:
เดี๋ยวคืนนี้มาต่อให้ก็แล้วกันครับ   :smile4:
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #38 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 08:33:10 PM »
นั่งคิดตัดสินใจอยู่นานทีเดียวว่าจะไปพักกับใครดี
ผมตัดสินใจโทรหาเจ้าชิดก่อน ด้วยความคิดที่ว่าไหนๆ เอ็งเป็นคนโทรเรียกข้ามาแล้ว ข้าก็ต้องไปพักกับเอ็งนี่แหละ

   "ฮัลโหล"
   "เฮ้ย ชิด นี่ก๊ำนะโว้ย"
   "เออ...คิงอยู่ไหน"
   "ฮาอยู่กรุงเทพ อยู่ที่วิทยาลัย มอบตัวเสร็จแล้ว คืนนี้ไปนอนด้วยได้ป่ะ"
   "เอาดิ แล้วคิงจะมาหาฮายังไงละ"
   "เออดิ คิงมารับฮาได้ป่ะ"
   "เฮ้ย ฮาไปไม่ถูกเหมือนกันโว้ย"
   "เอางี้แล้วกัน คิงบอกที่อยู่มาเดี๋ยวฮาลองหาแท๊กซี่ไปดูแล้วกันว่ะ"

เจ้าชิดบอกที่อยู่มาทางโทรศัพท์ พร้อมกับความคิดในใจของผมที่ว่า
"แล้วตูจะเจอมันไหมฟ่ะ"  -06
ผมเรียกแท๊กซี่พร้อมกับยื่นที่อยู่เจ้าเพื่อนสุดเลิฟ ให้กับคนขับซึ่งมองหน้าผมอย่าง งงๆ

   "ขึ้นมาเลยน้อง"
   "ไปตามที่อยู่นี้เลยพี่"

พอรถออกไปได้สักพักคนขับก็ชวนผมคุย ซึ่งเมื่อมาถึงประเด็นสำคัญก็คือ....

   "น้องไอ้ที่อยู่ที่น้องให้พี่มาเนี้ยะ พี่ก็ว่ามันคุ้นๆ นะ อยู่แถวๆ หัวลำโพงหรือเปล่าอ่ะ"
   "พี่ครับผมก็ไม่แน่ในเหมือนกันอ่ะครับ"
   "พี่ว่าน่าจะใช้นะ เดี๋ยวลองไปดูแถวๆ นั้นก่อนก็แล้วกันนะ พี่ก็เพิ่งจะเริ่มขับวันนี้เป็นวันที่ 2 เองอ่ะ"

 -06 โอ้ว...กล้วยทอดแว้ว !!!  -07
วันนี้มันวันอะไรของผมอ่ะ ทำไมต้องเป็นวันนี้ด้วยฟ่ะ
แล้วนี่ผมจะได้เจอเพื่อนผมหรือปล่าวอ่ะ อะไรที่มันเล่นตลกกับชีวิตผมได้ซะขนาดนี้  :no: .....
ในที่สุดด้วยความคุ้นเคยบวกความใจดีของพี่แท๊กซี่ซึ่งแวะจอดให้ผมโทรศัพท์ถามทางเจ้าเพื่อนเลิฟ ทำให้ผมได้เจอกับมันในที่สุด  :V
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 28, 2009, 10:02:05 PM โดย เก่ง หล่ายดอย »
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com

ออฟไลน์ เก่ง หล่ายดอย

  • The Watcher Team
  • Master Degree of MC27/30
  • ***
  • กระทู้: 11,943
  • ถูกใจ: +22/-0
  • ให้เหล้า เท่ากับแบ่ง
    • สราวุฒิ อุนตระกูล (เก่ง) 302/27 605/30
Re: Do you believe in Destiny?
« ตอบกลับ #39 เมื่อ: พฤษภาคม 04, 2008, 08:40:43 PM »
แต่ช้าก่อนความสนุกยังไม่หมดแค่นี้ครับ
ยังจำได้หรือปล่าวครับกับการที่ผมต้องเดินทางอย่างเร็วมามอบตัวที่วิทยาลัยอย่างด่วนที่สุดทำให้ข้าวของของผมยังไม่ครบ
ทำให้ต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปจัดทัพกลับมาใหม่
ผมต้องหาตั๋วกลับบ้านในวันสงกรานต์ครับ  -07 แล้วผมจะได้ตั๋วหรือปล่าวละเนี้ยะ

อีกครั้งที่ผมรู้สึกว่าตัวเองโชคดี ผมได้ตั๋วรถทัวร์เสริมอย่างไม่คาดฝันพร้อมกับความหวังที่จะได้ไปเล่นน้ำสงกรานต์เชียงใหม่  :cheer: 
แต่แล้วการเดินทางครั้งนั้นกลายเป็นว่าผมต้องผิดหวังอีกครั้งครับ
เมื่อระหว่างทางที่แวะกินข้าวมื้อดึก เด็กรถเล่นตลกด้วยการเติมน้ำลงในถังน้ำมัน  -15  กล้วยทอดอีกแล้ว
ทำให้รถไม่สามารถเดินทางต่อได้ต้องแก้ไขกันอีกกว่าจะเสร็จก็ไปถึงเชียงใหม่ตอน 4 โมงเย็น  -17
ไม่ได้เล่นน้ำสงกรานต์อีกแล้ว ต้องรีบเตรียมตัวกลับลงไปกรุงเทพฯ อย่างเร่งด่วน
ซึ่งก็ได้เจ้าชิดอีกแหละครับจัดหาตั๋วรถไฟชั้น 3 ให้ได้อีก ก็ไปพร้อมกันกับเจ้าเพื่อนตัวดีนี่แหละครับ
นั่งไประวังของไป ลุกไปเข้าห้องน้ำก็ต้องให้เพื่อนเฝ้า
ไปกินข้าวที่ตู้เสบียงก็ต้องผลัดกันไป ไม่งั้นลุกเสียม้าครับ มีคนรอเสียบตลอดเวลา  :angry4:
-10 มิตรภาพจากคนแปลกหน้า มีค่ามากกว่าลมปากจากคนคุ้นเคย   http://langmatong.blogspot.com